Kancelaria Adwokacka - Łukasz Pyrk

BLOG

Alimenty na dziecko. Kiedy i komu przysługują?



Chociaż alimenty kojarzą się nam zazwyczaj tylko ze sprawami rozwodowymi, to ich zasięg jest o wiele szerszy. Alimentami nazywamy bowiem świadczenie (nie zawsze pieniężne), które zobowiązana osoba (najczęściej ktoś z bliskiej rodziny) spełnia na rzecz bliskiej osoby znajdującej się w trudnej sytuacji. Charakterystyczną cechą owych świadczeń jest regularność. Dzięki alimentom możliwe staje się utrzymanie i wykształcenie, a często również zapewnienie właściwego wychowania osoby, na rzecz której są spełniane.

Czym są alimenty na dziecko?

Dopóki rodzina żyje w zgodzie, dopóty obydwoje rodzice ponoszą koszty związane z utrzymaniem dziecka, a także wspólnie angażują swój czas i uwagę w jego wychowanie. Sytuacja komplikuje się, gdy małżeństwo rozwodzi się albo zaczyna żyć w separacji. W takim przypadku dziecko zostaje z jednym rodzicem. W jaki sposób drugi rodzic będzie mógł spełniać swój rodzicielski obowiązek? Aby mimo zmiany sytuacji życiowej, mógł nadal wspierać swojego potomka, stworzono specjalne świadczenie – alimenty.


Alimenty na dziecko to obowiązkowe świadczenia pieniężne oraz wkład wychowawczy, które zobowiązany jest spełniać rodzic. Świadczenie alimentacyjne ma zaspokoić wszelkie podstawowe i bieżące potrzeby dziecka, czyli: koszty wyżywienia, mieszkania, leczenia, koszty związane z edukacją, rozrywką i środkami higieny osobistej. Bowiem wedle polskiego prawa każdy z rodziców odpowiedzialny jest za zapewnienie środków finansowych dziecku aż do momentu, w którym będzie ono mogło samo się utrzymać.

Do kiedy przysługuje świadczenie alimentacyjne na dziecko?

Zgodnie z zapisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obowiązek alimentacyjny ciąży na rodzicach wobec dzieci od momentu ich urodzenia, dopóki nie są one się w stanie samodzielnie utrzymać. Jeżeli dziecko jest małoletnie, sytuacja jest klarowna. Problemy zaczynają się z określeniem górnej granicy obowiązku płacenia alimentów na dziecko – czy istnieje taka granica? W kodeksie rodzinnym i opiekuńczym nie jest ona ustalona. Ukończenie 18 roku życia nie zwalnia rodzica z płacenia alimentów na rzecz dziecka, jeżeli kontynuuje ono naukę. Rodzic może wystąpić do sądu o zniesienie obowiązku alimentacyjnego, jeżeli jego pełnoletnie dziecko regularnie zaniedbuje naukę, nie zdaje kolejnych egzaminów, co w konsekwencji prowadzi do nienaturalnego przedłużania toku studiów, a także jeżeli nie stara się znaleźć pracy. 

Jeżeli dziecko jest dotknięte niepełnosprawnością, rodzic będzie zobowiązany do dozgonnego płacenia alimentów, ponieważ jego potomek nigdy nie będzie w stanie samodzielnie się utrzymać i spełniać swoich podstawowych potrzeb życiowych.

Od czego zależy wysokość alimentów?

Szacując wysokość alimentów, sąd bierze pod uwagę kilka czynników. Najważniejsze są potrzeby dziecka oraz możliwości zarobkowe i majątkowe rodziców. Ustalając wysokość alimentów, sąd nie opiera się jedynie na wysokości uzyskiwanego przez zobowiązanego do ich płacenia rodzica przychodu, ale bierze pod uwagę jego możliwości zarobkowe, czyli tyle ile może on zarabiać. Jeżeli więc rodzic będzie unikał podjęcia pracy zarobkowej, obowiązek alimentacyjny spadnie na jego rodziców albo rodzeństwo. W przypadku, gdy będzie on uchylał się od płacenia zasądzonych alimentów na rzecz dziecka, warto skorzystać z pomocy doświadczonego adwokata, który pomoże w przeprowadzeniu postępowania karnego i będzie bronił interesów swojego klienta.


Warto pamiętać, że wysokość alimentów nie jest ustalana raz na zawsze. Brane są pod uwagę zmieniające się potrzeby dziecka, a także sytuacja rodzica płacącego świadczenia. W razie utraty pracy lub pogorszenia się jego sytuacji finansowej może on złożyć wniosek o zmniejszenie wysokości płaconych alimentów. Jeżeli rodzic wychowujący dziecko stwierdzi, że alimenty są za niskie i nie pokrywają podstawowych wydatków związanych z jego utrzymaniem i kształceniem, może wystąpić o ich podniesienie.


Wróć do bloga